Archeologie

Wat is archeologie?

Archeologie is de wetenschap die door bestudering van overblijfselen uit het verleden inzicht probeert te krijgen in oude culturen en beschavingen. Archeologie houdt zich bezig met materiële resten van vroegere menselijke activiteiten. Gebouwde monumenten zijn te bekijken, te meten, enzovoort. Daardoor is vaak goed te herleiden wat de vroegere leef- en bouwstijlen waren. Maar niet alle materiële resten uit het verleden zijn boven de grond terug te vinden. Archeologie richt zich vooral op overblijfselen die onder de grond bewaard zijn gebleven. Ook een aantal archeologische overblijfselen is vaak nog zichtbaar, zoals terpen, verhoogde stinsterreinen, oude dijken en historische akkercomplexen (essen). Archeologen maken bij hun onderzoek naar de bewoningsgeschiedenis gebruik van historisch kaartmateriaal, bodemkundige en geomorfologische gegevens, historische bronnen en de uitkomsten van veldonderzoek (booronderzoek, opgraving) om zo het verhaal over het verleden te kunnen vertellen.

Het archeologiebeleid, vastgelegd in het Verdrag van Malta en in Nederland uitgewerkt in de Wet op de Archeologische Monumentenzorg (Wamz, 2007), is erop gericht om het archeologisch bodemarchief te beschermen. Het is dus niet de bedoeling dat archeologen overal waar ze een interessante vindplaats verwachten, direct alles op gaan graven, maar dat ze door de kennis die er nu is en met minimaal veldonderzoek (zoals booronderzoek) kunnen achterhalen of er archeologische waarden in de bodem zitten en of deze verstoord dreigen te worden. Omdat er bij grootschalige ingrepen in de tweede helft van de 20ste eeuw een groot deel van het bodemarchief ongezien verloren is gegaan, is het belangrijk bij toekomstige bodemingrepen zorgvuldig met archeologische waarden om te gaan.

Onderwerpen: